Een lyrische manier van verhalen vertellen via gedichten. Anjo de Haan voert je mee langs dijken, over akkers, door weilanden, langs water, de zee, langs het leven. De Groningse Westpolder als metafoor, als achtergrond voor wat het leven in volle zin biedt: vreugde, liefde, verdriet, eenzaamheid, opluchting, vergezichten, dromen, taal, volheid en leegheid.
