De eeuw van mijn moeder gaat over de eeuw van Cornelia Johanna
Kerkhof, een arbeidersdochter. Haar opleiding ging niet verder dan de
lagere school en een vrije keuze voor een beroep was er voor vrouwen
uit de arbeidersklasse niet. De wereld kwam het kleine arbeidershuisje
niet binnen via radio of televisie.
Zij heeft geleefd van 1905 tot 2006. Haar eeuw heeft sociale zekerheid
gebracht en de mogelijkheden om je sociale klasse te ontstijgen.
Alle onderwijsvoorzieningen staan nu open voor iedereen. De kleinkinderen
van Cornelia Johanna kunnen studeren wat ze willen op basis
van geschiktheid en niet op basis van hun afkomst.
Vrouwen en arbeiders zijn geëmancipeerd. De Algemene Wet
Gelijke Behandeling is in 1994 van kracht geworden. Discriminatie op
alle gronden: ras, religie en seksuele geaardheid is in het Koninkrijk
der Nederlanden verboden. De drie partners in het Koninkrijk regelen
elk hun eigen interne aangelegenheden via een autonoom zelfbestuur.
Homoseksuelen zijn gelijkgesteld aan heteroseksuelen: zij kunnen in
het huwelijk treden en kinderen adopteren.
De twintigste eeuw is de eeuw van emancipatie en dekolonisatie
geworden.
De eeuw van mijn moeder, gaat over een gewone familie in een eeuw
van oorlogen, wederopbouw, crises en vooruitgang.
